Helen Maria Hunt Jackson:
Geboren als Helen Fiske.
(Amherst, 18 oktober 1830 – San Francisco, 12 augustus 1885).
Amerikaans schrijfster en activiste voor de inheemse bevolking van de Verenigde Staten. Jackson beschreef de kwalijke gevolgen van het beleid ten opzichte van de indianen in A Century of Dishonor (1881). In haar roman Ramona (1884) schetste Jackson het zware leven van een meisje van gemengde Schots-indiaanse origine in Zuid-Californië in de periode na de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog.
De novemberbossen zijn kaal en stil. De dagen in november zijn helder en klaar. Elke middag verbrandt de ochtendkou, de ochtendsneeuw is ’s nachts verdwenen. De novemberbossen zijn kaal en stil. De dagen in november zijn helder en goed. De middag van het leven verbrandt de ochtendkou van het leven. De nacht van het leven rust op voeten die al lang staan.
Door al deze mooie tekenen zijn de septemberdagen hier. Met het beste weer van de zomer en het beste van de herfst.
De regels beschrijven ‘september als een aangenaam ontmoetingspunt tussen zomer en herfst’:
– “Mooie tekenen”:
betekent de prachtige tekenen van de veranderende seizoenen – rijp fruit, guldenroede, asters, druiven, vlinders en bruin wordende maïs.
– “Het beste zomerweer”:
verwijst naar de aanhoudende warmte en zonneschijn.
– “De vrolijkheid van de herfst”:
suggereert de kleur, overvloed, oogst en verfrissende geest van de herfst.
Het citaat viert september niet als een einde, maar als een seizoen dat de beste eigenschappen van zowel zomer als herfst combineert.
✍️ Auteur en oorsprong:
Het citaat wordt terecht toegeschreven aan Helen Hunt Jackson (1830-1885), een Amerikaanse dichter, romanschrijfster en voorvechtster van de rechten van de inheemse Amerikanen.
Het is de laatste strofe van haar gedicht: “September”:
> Door al deze mooie tekenen
> De septemberdagen zijn hier,
> Met het beste zomerweer,
> En de vrolijkheid van de herfst.
De voorgaande strofen sommen de “tekenen” van september op:
gele guldenroede, rijpe maïs en appels, blauwe gentianen, zijde van de zijdeplant, asters, druiven en gele vlinders.
📚 Context:
Dit is ‘een poëtisch citaat in plaats van een oud spreekwoord of anoniem gezegde’. Het komt uit Jacksons negentiende-eeuwse natuurpoëzie en weerspiegelt haar nauwkeurige observatie van seizoensveranderingen. Het gedicht is verschenen in bundels van haar werk, waaronder postume edities van haar gedichten.
Wanneer de bomen hun zomerse pracht veranderen in rode en gouden kleding. Wanneer de zomermaan zachter wordt en de nachten koud worden. Als de eekhoorns hun eikels verstoppen, verdwijnen de bosmarmotten. Dan weten we dat het herfst is, het mooiste seizoen van het jaar.
Het gedicht heeft vaak de titel ‘Autumn’ en is opgenomen in verschillende bloemlezingen van 19e-eeuwse Amerikaanse poëzie.
