John Howard Bryant:
(1807–1902)
Een Amerikaanse dichter, boer, politicus en krantenredacteur in Illinois. Hij was de jongere broer van de bekendere dichter William Cullen Bryant. Tot zijn dichtbundels behoren “Poems Written from Youth to Old Age, 1824-1884” (1885) en “The Life and Poems of John Howard Bryant” (1894). Een handgeschreven notitie uit 1895 plaatst hem in Princeton, Illinois, waar hij op latere leeftijd woonde. Zijn werk is tegenwoordig grotendeels niet meer in druk, al circuleert het via herdrukken en archiefuitgaven, en zijn enkele van zijn gedichten opgenomen in de bloemlezing “The World’s Best Poetry” (1904).
Herfst: de laatste en mooiste glimlach van het jaar.
De regel personifieert de herfst als een glimlach:
de laatste en mooiste uitdrukking die het jaar toont voordat de winter aanbreekt. Een commentator merkt op dat er een zekere weemoed schuilt in het woord “laatste”, aangezien de uitbundigheid van lente en zomer afneemt, maar dat er ook een gevoel van vrede in het einde ligt. De toon van het gedicht zelf is troostend. De “Indian summer” – de warme periode in de late herfst – is een geschenk dat “het menselijk hart met hoop vervult” en kracht geeft om de winterstormen te doorstaan totdat de kou voorbij is. Het beeld staat dus voor schoonheid in verval, maar ook voor troost en de belofte dat de winter ten einde zal komen.
Oorsprong en auteur:
De woorden zijn afkomstig uit het gedicht “The Indian Summer” van John Howard Bryant (1807–1902), de jongere broer van William Cullen Bryant. Het gedicht begint met de woorden “That soft, autumnal time” en bevat de regels: “The year’s last, loveliest smile, / Thou com’st to fill with hope the human heart, / And strengthen it to bear the storms awhile, / Till winter’s frowns depart.” Het verscheen in de bloemlezing “The Poets and Poetry of America” van Rufus Wilmot Griswold (editie uit 1843); wanneer John Howard Bryant het precies schreef, is niet bekend. Het auteurschap wordt vaak – ten onrechte – toegeschreven aan zijn broer William Cullen Bryant, de romantische dichter en jarenlange redacteur van de “New York Evening Post”. De verwarring is begrijpelijk:
de broers deelden dezelfde achternaam en William was veruit de bekendste van de twee. William schreef wel degelijk over de herfst (bijvoorbeeld in “The Death of the Flowers”), maar deze regel is niet van zijn hand.
Merk op dat de oorspronkelijke tekst luidt: “Autumn, the year’s last, loveliest smile” (als een fragment dat zich tot het seizoen richt), terwijl de versie die hier wordt geciteerd (“de laatste en mooiste glimlach van het jaar”) een parafrase of vertaling daarvan lijkt te zijn.
