Sara Trevor Teasdale:
(Later Filsinger; 8 augustus 1884 – 29 januari 1933).
Amerikaanse lyrische dichteres.
Ze werd geboren in St. Louis, Missouri, en gebruikte de naam Filsinger na haar huwelijk in 1914. In 1918 won ze een Pulitzer Prize voor haar dichtbundel Love Songs uit 1917.

De wereld is moe, het jaar is oud. De vervaagde bladeren zijn blij om te sterven.

Teasdale gebruikt de late herfst als beeld voor ‘veroudering, vermoeidheid en het vredig aanvaarden van een einde’:
– âDe wereld is moeâ:
â de natuur lijkt uitgeput na een heel jaar.
– âHet jaar is oudâ:
â november kondigt het einde van de jaarlijkse cyclus aan.
– âDe bladeren zijn blij om te stervenâ:
â de bladeren verzetten zich niet tegen hun einde; hun vallen wordt voorgesteld als rust of bevrijding.
âBlij om te stervenâ betekent hier dus niet letterlijk vreugde, maar eerder ‘bereid zijn los te laten’.
De regels hebben een melancholische, maar ook berustende sfeer: sterven en verval maken deel uit van de natuurlijke kringloop.
đ Oorsprong en auteur:
Deze woorden zijn ‘geen traditioneel gezegde’, maar een citaat uit het korte gedicht “November” van de Amerikaanse dichteres Sara Teasdale (1884â1933).
Het Engelse origineel luidt:
> ‘The world is tired, the year is old,
> The faded leaves are glad to die.’
Het gedicht gaat verder met:
> ‘The wind goes shivering with pain
> Across the bleak and barren sky.’
Onder de appelbloesems ga ik een winterse weg, want de liefde die in april glimlachte, is voor mij vals in mei.

â Dit is âgeen traditioneel gezegde of spreekwoordâ, maar een âpoĂ«tische regel / kort gedichtâ.
Letterlijk:
â De spreker loopt âonder appelbloesemsâ â een beeld van âlente, schoonheid, nieuw beginâ.
â Toch gaat zij een âwinterse wegâ â innerlijk voelt zij dus geen lente, maar âkou, verlies, eenzaamheidâ.
Figuurlijk:
â âAprilâ staat hier voor:
â beginnende liefde
â hoop
â belofte
â pril geluk
â âMeiâ staat voor:
â de tijd kort daarna
â ontgoocheling
â het besef dat die liefde âniet standhieldâ
Belangrijke nuance:
â Het Engelse âfalseâ betekent hier niet alleen âvalsâ in de zin van âonwaarâ, maar vooral:
â ontrouw
â onbetrouwbaar
â bedrieglijk
â niet oprecht gebleken
đ De kern is dus:
> âDe natuur staat in bloei, maar de geliefde liefde is alweer verdwenen of verraderlijk gebleken.â
âïž Auteur:
â Sara Teasdale (1884â1933)
â Amerikaanse dichteres
â Bekend om haar âkorte, muzikale, melancholische liefdeslyriekâ
Oorsprong:
â Deze regels zijn afkomstig uit een âkort gedicht/vers van Sara Teasdaleâ.
â Ze worden vaak âlos geciteerdâ, waardoor het soms lijkt alsof het om een oud gezegde gaat.
â Maar het is dus âpoĂ«zieâ, geen volkswijsheid of spreekwoord.
đłđ± Mooie Nederlandse parafrase:
> âOnder de appelbloesems ga ik een winterse weg,
> want de liefde die in april glimlachte, bleek mij in mei ontrouw.â
Of iets vrijer:
> âHoewel de lente bloeit, voelt mijn hart winters aan,
> want de liefde die pas nog beloofde, heeft mij alweer teleurgesteld.â