(Newcastle-under-Lyme, 29 december 1893 – Wimbledon (Londen), 29 maart 1970).
Britse schrijfster, feministe en pacifiste. Ze was vooral bekend als de auteur van het biografisch boek Testament of Youth uit 1933. Dit boek gaat over haar ervaringen tijdens de Eerste Wereldoorlog en het begin van haar weg naar het pacifisme.
Vera Brittain. Foto: wikipedia.org
Ik dacht dat de lente eeuwig moest duren. Want ik was jong en geliefd, en het was mei.
Foto: Tomoko Uji. Betekenis 📖 🌸: Het citaat: drukt in eerste instantie een gevoel uit van: jeugdige onschuld, liefde en geluk, het idee dat mooie dingen eeuwig kunnen duren, lente en mei als symbolen van bloei, hoop en levenskracht. 🔎 Diepere betekenis: De regel krijgt zijn volle lading pas in de context van het hele gedicht: het begint met een bijna ‘idyllische herinnering’, daarna slaat het om naar ‘rouw, verlies en ontgoocheling, de terugkeer van mei benadrukt dat: de natuur terugkeert, maar ‘het verloren geluk niet’. 🕯️ Kern:De betekenis is dus niet alleen romantisch, maar ook tragisch: vroeger leek geluk eeuwig, later blijkt dat ‘jeugd, liefde en vrede vergankelijk zijn’.🕰️ Oorsprong: Dit is ‘geen traditioneel gezegde of spreekwoord’, maar een ‘literair citaat’ uit een gedicht van Vera Brittain. 📚 Herkomst:De regel komt uit een gedicht dat: werd geschreven vanuit Oxford, voor het eerst verscheen in “The Oxford Magazine” op 5 mei 1916, later werd opgenomen in: “Verses of a V.A.D.” (1918), ook vermeld als “Poems of a V.A.D.” (1918) in sommige secundaire bronnen. “Poems of the War and After” (1934), later ook in “Because You Died: Poetry and Prose of the First World War and After” (Virago Press, 2008). 🪖 Context:De oorsprong is dus duidelijk verbonden met: de Eerste Wereldoorlog, persoonlijk verlies, Brittain’s oorlogservaring als V.A.D.(‘Voluntary Aid Detachment-verpleegster’). De passage luidt: “I thought that Spring must last for evermore, For I was young and loved, and it was May. Now it is May again…” Juist die omslag naar “Now it is May again…” maakt het contrast tussen vroeger en later zo aangrijpend. 👤 Auteur: Vera Brittain (1893–1970) ℹ️ Zij was: een Engelse schrijfster, dichteres, memorialiste, bekend om haar werk over ‘oorlog, verlies en herinnering’. Hoewel het citaat soms los geciteerd wordt alsof het een algemene wijsheid is, is het dus in werkelijkheid: een ‘regel uit een gedicht’, geschreven door Vera Brittain, binnen een duidelijke ‘oorlogs- en rouwcontext’.
Door Pieter
Mensenmens, zoon, echtgenoot, vader, opa.
Spiritueel, echter niet religieus.
Ik hou van golf, wandelen, lezen en de natuur in veel opzichten.
Onderzoeker, nieuwsgierig, geen fan van de mainstream media (MSM).
