George Gordon Byron:
(Londen, 22 januari 1788 – Mesolongi, 19 april 1824) Bekend als Lord Byron, was een Engels romantisch dichter en schrijver. Byrons reputatie berust niet alleen op zijn geschriften, maar ook op zijn leven vol aristocratische excessen, enorme schulden en talrijke liefdesaffaires. Lady Caroline Lamb noemde hem “gek, slecht en gevaarlijk om te kennen”.
De Engelse winter eindigt in juli en begint weer in augustus.
Dit is een ‘humoristische, sarcastische opmerking over het Engelse klimaat’. Het betekent:
– Het weer in Engeland is zo koud, nat en somber dat ‘de winter tot juli lijkt te duren’.
– Er is maar een heel korte ‘zomer’ — misschien alleen juli.
– Dan begint het winterse weer ‘in augustus’.
In moderne termen:
> “Engeland heeft nauwelijks een zomer.”
Het is minder een idioom dan een ‘literaire quote of geestige uitspraak’.
✍️ Auteur: Lord Byron, maar zijn gebruikelijke naam is:
> George Gordon Byron, 6e Baron Byron
> algemeen bekend als Lord Byron
“Lord George Byron” is niet de gebruikelijke vorm.
📚 Oorsprong / Bron:
De zin komt uit Byrons satirische epische gedicht “Don Juan”, meer specifiek uit ‘Canto XIII’.
De volledige passage begint als volgt:
> “De Engelse winter – eindigend in juli,
> Om in augustus weer te beginnen – was nu voorbij;
> Het is het paradijs van de postiljon: de wielen vliegen…”
Byron maakt een grapje dat de Engelse winter net is afgelopen, hoewel het al juli is, en dat hij in augustus weer zal beginnen.
🌧️ Context:
Byron satireerde de Engelse samenleving en gewoonten, en het Engelse weer was een makkelijk doelwit. De zin weerspiegelt een aloude grap dat het Britse klimaat somber, vochtig en onvoorspelbaar koud is, zelfs in de “zomer”.
De zin is dus in wezen een geestige klacht over de ‘kortheid en onbetrouwbaarheid van de Engelse zomer’.
De waarheid is altijd vreemd, vreemder dan fictie.
Vriendschap is liefde zonder vleugels.
Een druppel inkt kan een miljoen mensen aan het denken zetten.
Allen die vreugde willen winnen, moeten het delen. Geluk werd geboren als een tweeling.
Er is een vreugde in de padloze bossen, Er is een verrukking aan de eenzame kust, Er is gezelligheid waar niemand zich opdringt, Bij de diepe Zee, en muziek in haar gebrul: Ik hou niet minder van de mens, maar meer van de natuur.
De beste profeet voor de toekomst is het verleden.
En wat is per slot van rekening een leugen? ’t Is slechts de waarheid in vermomming.
