Ploutarchos, Oudgrieks: Πλούταρχος, of Plutarchus,
Romeinse naam: L. Mestrius Plutarchus.
Belangrijke historicus en filosoof uit de tijd van het oude Griekenland. Hij leefde van omstreeks 46 tot minstens 120 n.Chr., zijn precieze datum van overlijden is niet bekend.
Foto: wikipedia.org
De hersenen zijn geen glas om te vullen, maar een lamp om aan te steken.
Foto Gerd Altmann
Wat we innerlijk bereiken, zal de uiterlijke werkelijkheid veranderen.
Foto door proartspb
De wildste veulens maken de beste paarden.
Foto: s-usans-blog. 🐎 Betekenis:Kernidee: een onstuimig, eigenzinnig of “wild” kind (of jong dier) kan later juist uitgroeien tot iets heel goeds. In mensentaal: Drukke, impulsieve kinderen → kunnen later energie, lef, creativiteit en doorzettingsvermogen blijken te hebben. “Wild” staat dus vaak voor temperament (niet per se “slecht gedrag”). 🧠 Hoe wordt het gebruikt? Troostend/relativerend: ouders of leraren zeggen het om druk gedrag niet meteen negatief te labelen. Met een opvoedkundige ondertoon: als je die energie goed begeleidt, kan er iets moois uit komen. Voorbeeldzinnen: “Hij is nu een stuiterbal, maar ja: de wildste veulens maken de beste paarden.” “Dat temperament kan later een kracht worden.” 📜 Oorsprong: Dit is een oude, wijdverspreide Europese spreekwoordgedachte die je in meerdere talen/varianten tegenkomt (o.a. Duits-achtige formuleringen met Fohlen/Pferde). In het Nederlands duikt het op in spreekwoordenverzamelingen en is het vooral bekend als volkswijsheid (niet als één “literair citaat” met een vaste bron). Waarschijnlijk mechanisme. Het is zeer aannemelijk dat het spreekwoord: óf parallel in meerdere landen is ontstaan (zelfde metafoor: jong dier → volwassen dier), óf via vertaling/overname uit een buurland (met name een Duits equivalent) is gaan circuleren. 👤 Auteur: is dit van Plutarchus? Kort en eerlijk: er is geen solide basis om dit spreekwoord als een letterlijk citaat van Plutarchus te beschouwen. Wat wél vaak gebeurt: Spreekwoorden krijgen later een “gezaghebbende” naam (zoals Plutarchus) toegeschreven om ze gewicht te geven. Plutarchus schreef in zijn morele werken wel over karakter, temperament en opvoeding, maar dit specifieke paarden/veulens-gezegde is niet bekend als traceerbare, vaste formulering uit zijn corpus. ✅ Conclusie: behandel “(Plutarchus?)” als twijfelachtig / vermoedelijk apocrief. 🔎 Verwante varianten (zelfde idee, andere woorden): “Van stoute/drukke kinderen komen vaak pittige volwassenen.” “Een heet paard wordt een sterk paard” (losse varianten bestaan). Buiten NL bestaan vergelijkbare spreekwoorden met hetzelfde beeld: wild veulen → best paard.
Zolang de pot kookt, leeft de vriendschap.
Foto door Artem Maltsev
Je moet niet te vaak met één vijand vechten, anders leer je hem al je oorlogskunsten.
Foto: Nathan Dumlao. Betekenis:Essentie: Het gezegde benadrukt dat het riskant is om herhaaldelijk tegen dezelfde tegenstander te strijden, omdat je ze in staat stelt om jouw tactieken en strategieën te leren. Dit kan leiden tot een grotere kans op verlies in toekomstige confrontaties. Toepassing: Dit principe is toepasbaar in verschillende situaties, zoals sport, zakelijke concurrentie en persoonlijke conflicten. Oorsprong:Context: Het gezegde komt voort uit strategische en militaire overpeinzingen. Het benadrukt de noodzaak van variatie en onvoorspelbaarheid in strategieën. Strategische Denkwijze: Het idee is dat kennis van de vijand en het vermijden van voorspelbaarheid cruciaal zijn voor succes. Auteur:Bron: Het gezegde wordt vaak toegeschreven aan Plutarchus, een Griekse biograaf en filosoof uit de eerste eeuw na Christus. Hij is bekend om zijn werken die de levens van beroemde Grieken en Romeinen beschrijven. Impact: Plutarchus’ geschriften hebben een grote invloed gehad op de westerse literatuur en zijn vaak bestudeerd in verband met ethiek, politiek en strategie. Samenvatting:Kern: Vermijd herhaalde confrontaties met dezelfde tegenstander om je strategieën te beschermen. Auteurschap: Plutarchus, een invloedrijke figuur in de filosofie en biografie. Dit gezegde blijft relevant in moderne competitieve situaties, waarbij het belangrijk is om je tegenstanders te verrassen en niet voorspelbaar te zijn.
Schilderen is stille poëzie en poëzie is schilderen dat spreekt.
Foto: watercolour painting – freepick
Door Pieter
Mensenmens, zoon, echtgenoot, vader, opa.
Spiritueel, echter niet religieus.
Ik hou van golf, wandelen, lezen en de natuur in veel opzichten.
Onderzoeker, nieuwsgierig, geen fan van de mainstream media (MSM).
