Edward Blair:
Geen informatie kunnen vinden.
De augustuszon straalt over het land. Zijn verzengende stralen en vegetatie staan, smekend naar de hemel om weer regenbuien, en worden verhoord als de gebeden van mensen.
Het gezegde beschrijft ‘de hitte en droogte van de nazomer’:
“De augustuszon” wordt gepersonifieerd als een krachtige, bijna harde mannelijke figuur die ‘verzengende stralen’ laat neerdalen.
– De vegetatie ‘staat’ smekend naar de hemel betekent dat de planten er verwelkt en dorstig uitzien, alsof ze ‘bidden om regen’.
– “Verhoord zoals de gebeden van mensen” is een reflecterende of licht ironische zin:
– Het kan betekenen dat de ‘gebeden’ van de planten om regen ‘uiteindelijk worden verhoord’ door buien.
– Of, ironischer geformuleerd, het kan suggereren dat ze ‘niet snel of betrouwbaar worden verhoord’, net als veel menselijke gebeden.
De algehele betekenis is dus:
‘in de hitte van augustus lijken het land en de planten de hemel te smeken om regen.’
Waarschijnlijke formulering ✍️:
Een veelvoorkomende versie is:
> “De augustuszon stort zich op het land
> Zijn verschroeiende stralen; en de vegetatie staat,
> Smekend tot de hemel om opnieuw regen,
> En wordt verhoord als de gebeden van mensen.”
Soms variëren de interpunctie en de formulering enigszins in verzamelingen van citaten.
Oorsprong en auteur 📚:
– De regels worden meestal toegeschreven aan Edward Blair, vaak onder de titel “August”.
– Edward Blair lijkt een relatief onbekende dichter te zijn geweest; dit citaat circuleert vaker dan gedetailleerde biografische informatie over hem.
– Het is ‘niet’ van George Orwell / Eric Blair, noch van Robert Blair, de Schotse dichter van “The Grave”.
