(Walthamstow, Londen, 24 maart 1834 – Londen, 3 oktober 1896).
De belangrijkste ontwerper en utopisch denker van het 19e-eeuwse Engeland. Hij wordt algemeen beschouwd als de grondlegger van het fantasy-genre. Hij is vooral bekend als de geestelijke vader van de arts-and-craftsbeweging. Hij was een veelzijdig man: hij was betrokken bij literatuur, het ontwerpen, drukken en uitgeven van boeken, het ontwerpen van behang, textiel, tegels, tapijten, meubilair, glas in lood en interieurs.
William Morris. Foto: wikipedia.org
Hoe huilt de wind ’s morgens rond het einde van mei en drijft juni voort om de verlaten wereld te bespotten, en de vreugde van de wereld is verdwenen.
Foto door Jacob Mitchell – proartspb
Ja, mei is gekomen, en zijn zoete adem zal je bijna doen huilen vandaag, en nadenkend over de snel naderende dood, zul je verzadigd zijn van de mei.
Foto door evangelinar
Maart: Het motto: “Moed en kracht in tijden van gevaar.”
De laatste dagen in februari, en nu, eindelijk, had je kunnen denken dat de winterse wee voorbij was, zo mooi was de lucht en zo zacht de lucht.
🧠 Betekenis (parafrase) 🌤️: Het is eind februari en het weer is zó zacht en de hemel zó helder, dat je bijna zou denken: de winterse ellende is voorbij. De formulering “Might you have thought…” suggereert ook een nuance: je kunt het denken, maar het kan nog schijn zijn (de winter kan terugkeren). 🧩 Oorsprong van de formulering (“winter’s woe” → “winterse wee”) 📜 Morris gebruikt “winter’s woe”: woe = leed, droefheid, rampspoed (literair/archaïsch Engels). In het Nederlands is “wee” ook een ouder/literair woord voor: leed, pijn, verdriet, ellende.“winterse wee” is dus geen vast spreekwoord, maar een poëtische vertaalkeuze die goed aansluit bij Morris’ archaïserende stijl. ✅ Auteur:William Morris (1834–1896) is de auteur van de originele passage. De vermelding (Collected Works, Volume 6, p. 279) past bij een herdruk/uitgave van Morris’ werk (vaak postuum samengesteld/geredigeerd). 📚 Bron:William Morris — Collected Works, Volume 6, p. 279. Originele (Engelse) passage: “The last February days; and now, at last, / Might you have thought that winter’s woe was past, / So fair the sky was, and so soft the air. …”
Door Pieter
Mensenmens, zoon, echtgenoot, vader, opa.
Spiritueel, echter niet religieus.
Ik hou van golf, wandelen, lezen en de natuur in veel opzichten.
Onderzoeker, nieuwsgierig, geen fan van de mainstream media (MSM).
