Jean Maurice Eugène Clément Cocteau:
(Maisons-Laffitte, 5 juli 1889 – Milly-la-Forêt, 11 oktober 1963).
Frans dichter, romanschrijver, toneelschrijver, ontwerper en filmmaker.
Alhoewel Cocteau op meerdere terreinen actief was, vond hij dat hij in de eerste plaats dichter was en dat al zijn werk poëzie was, of het nu een roman, een film, een toneelstuk of een schilderij betrof. Cocteau was een van de belangrijkste personen binnen het surrealisme. Zijn werk was van grote invloed op vele artiesten, onder wie de bekende Les Six-componisten. Zijn bekendste werken zijn het boek Les Enfants terribles (1929), het toneelstuk Les parents terribles en de film La Belle et la Bête (1946).
De uiterste grens van wijsheid wordt door het publiek dwaasheid genoemd.
Naarmate ik ouder word, raak ik er steeds meer van overtuigd dat het enige dat echt blijvend is, onze dromen zijn.
De dichter is een leugenaar die altijd de waarheid spreekt.
“liegen” = gebruik van fictie, verbeelding, metafoor, overdrijving en symboliek. “de waarheid” = een dieper, existentieel of emotioneel inzicht dat niet letterlijk maar wel treffend waar is. Kernidee: poëzie verzint vormen om een waarheid te onthullen die met louter feitentaal moeilijk te raken is. Oorsprong: Klassieke wortels: In de Poetica stelt Aristoteles dat poëzie “filosofischer” is dan geschiedenis, omdat ze het algemene en wezenlijke raakt in plaats van alleen het particuliere. Dat idee ligt onder deze paradox. Moderne formulering: De bekende versie is nauw verwant aan (en in het Nederlands vaak teruggebracht tot) Jean Cocteau’s uitspraak: “Le poète est un menteur qui dit toujours la vérité.” Vrij vertaald: “De dichter is een leugenaar die altijd de waarheid spreekt.” In het Nederlands werd dat bondig: “Dichters liegen de waarheid.”
