Remy de Gourmont

Remy de Gourmont:

(Bazoches-au-Houlme, 4 april 1858 – Parijs, 27 september 1915).
Frans schrijver, dichter en criticus. Hij wordt vooral gerekend tot de stroming van het symbolisme.

Rémy de Gourmont.Foto: citations.com

Herfst is zo vreugdevol en zoet als een voortijdig einde.

Foto: Liza Johnson. 🍂 📖 Betekenis:
Dit is een paradoxale, poëtische uitspraak die speelt met contrasten:
– ‘Herfst’ wordt traditioneel geassocieerd met verval, aftakeling en de nadering van de winter (de dood van het jaar).
– Toch wordt ze hier omschreven als “vreugdevol en zoet”
— eigenschappen die we eerder zouden verwachten bij de lente of de jeugd.
– De vergelijking met een “voortijdig einde” (een dood die te vroeg komt, vaak van iemand die jong is of in de bloei van zijn leven staat) suggereert dat er een vreemde ‘schoonheid’ of ‘intensiteit’ schuilt in zaken die worden afgebroken voordat het verval volledig kan intreden.
Kernidee:
Net zoals iemand die jong sterft, in herinnering blijft in volle bloei — prachtig, vitaal, nooit verwelkt door ouderdom — zo toont de herfst de natuur op haar meest kleurrijke en zintuiglijk intense moment, ‘vlak voordat’ de winter alles kaalplukt. De melancholie van het einde wordt geësthetiseerd tot iets zoets, in plaats van iets droevigs.
Dit weerspiegelt een typisch ‘decadente/symbolistische’ sensibiliteit (Frankrijk, eind 19e eeuw): schoonheid verweven met sterfelijkheid, genot getint met melancholie, verval dat tot iets verfijnds wordt verheven.
🔍 Herkomst & Auteur — Voorzichtigheid geboden ⚠️:
Remy de Gourmont — dit is een aannemelijke gok, gezien de stijl:
– Gourmont (1858–1915) was een sleutelfiguur binnen het Franse ‘symbolisme’, bekend om zijn prozapoëzie (zoals “Sixtine”, “Litanies de la Rose”, “Le Pèlerin du Silence”), waarin vaak de volgende elementen samenkomen:
– sensualiteit 🌹
– melancholie 🍂
– dood en verval 💀
– een rijk, paradoxaal taalgebruik
– De ’toon’ en ‘opbouw’ (een elegante paradox die een seizoen koppelt aan sterfelijkheid) sluiten nauw aan bij zijn stijl — en die van tijdgenoten zoals Maurice Maeterlinck of Henri de Régnier.
Ik kan echter ‘niet met zekerheid bevestigen dat deze specifieke zin afkomstig is uit een verifieerbare tekst van Gourmont’. Het is mogelijk dat:
1. ✅ Het een authentieke (zij het vrij vertaalde) zin uit een van zijn werken is — wellicht uit “Les Litanies de la Rose” of een andere bundel prozagedichten.
2. 🔄 Het een parafrase of beknopte vertaling betreft die is afgeweken van de oorspronkelijke Franse formulering.
3. ❓ Het aan de verkeerde auteur is toegeschreven — soms circuleren dergelijke aforistische zinnen op internet, gekoppeld aan een “passende” auteur, zonder dat daar een deugdelijke tekstuele bron voor is.

 

 

Door Pieter

Mensenmens, zoon, echtgenoot, vader, opa. Spiritueel, echter niet religieus. Ik hou van golf, wandelen, lezen en de natuur in veel opzichten. Onderzoeker, nieuwsgierig, geen fan van de mainstream media (MSM).

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *