Antoine Gerard Theodore (Toon) Hermans:
(Sittard, 17 december 1916 – Nieuwegein, 22 april 2000)
Nederlands cabaretier, zanger, kunstschilder en dichter. Hij wordt als een van de “Grote Drie van het Nederlandse cabaret” van na de Tweede Wereldoorlog beschouwd, samen met Wim Sonneveld en Wim Kan.
Sterven doe je niet ineens, maar af en toe een beetje. En alle beetjes die je stierf, ’t is vreemd, maar die vergeet je. Het is je dikwijls zelfs ontgaan, je zegt ik ben wat moe. Maar op een keer dan ben je aan je laatste beetje toe.
De hemel geeft, wie vangt die heeft.
Vandaag is de dag. Hij komt maar één keer. Morgen dan is het vandaag al niet meer, niet zeuren, geniet van het leven. Het mág, maar doe het vandaag. Want vandaag is de dag.
De ene mens wordt maar een jaar of 7, de andere 100 en geen centje pijn. Soms denk ik als ik nadenk over het leven; ik had ook die van 7 kunnen zijn.
Ga nooit weg zonder te groeten, ga nooit heen zonder een zoen. Wie het noodlot zal ontmoeten, kan het morgen niet meer doen.
Als je jong bent, krijg je nauwelijks de kans om aan de weet te komen wie je bent omdat anderen je dat voortdurend mededelen.
In het drama in ons roept de ziel om hulp. Om uitkomst, om oplossing, om vriendschap, om liefde…om God
Door het zoeken naar waarheid bèn je, niet door wat je gevonden hebt.
Liefde is op weg zijn naar: jezelf te vinden in elkaar.
Het leven is een gunst, te weten hoe is een kunst.
Wie de waarheid heeft, hoeft noch slim, noch sluw te zijn.
Het is waar dat ik al jaar en dag de schoonheid van de rozen roem, en toch wanneer ik kiezen mag, kies ik de boterbloem…
Het leven is in de herfst pas goed, als je elkaar de das om doet.
Dit is een humoristische woordspeling met twee betekenissen van “de das omdoen”:
– Letterlijk:
in de koude herfst doe je elkaar een das of sjaal om — een warm en zorgzaam gebaar.
– Figuurlijk:
‘iemand de das omdoen’ betekent iemand ten val brengen, ruïneren of uitschakelen.
De humor ontstaat door de tegenstelling tussen ‘liefdevolle zorg’ en de ‘dreigende uitdrukking’.
✍️ Auteur en oorsprong:
Het korte versje wordt algemeen toegeschreven aan Toon Hermans (1916–2000), bekend om zijn lichte gedichten, taalgrappen en aforismen. Het is dus geen oud volksgezegde, maar eerder een ‘humoristisch tweeregelig versje’ dat later als spreuk is gaan circuleren.
Een exacte eerste publicatiedatum of oorspronkelijke bundel wordt in veel citatenverzamelingen niet vermeld; daarom is ‘de precieze bibliografische oorsprong moeilijk vast te stellen’.
🧣 Oorsprong van de uitdrukking:
De uitdrukking “iemand de das omdoen” verwijst vermoedelijk naar iets dat strak om de hals wordt gedaan, zoals een strop, en kreeg daardoor betekenissen als:
– iemand uitschakelen;
– iemand te gronde richten;
– iemand fataal benadelen.
Toon Hermans gebruikt die bestaande uitdrukking vervolgens letterlijk als een warme ‘herfstdas’, waardoor de woordspeling ontstaat.
