Donald Woods Winnicott

Donald Woods Winnicott:

(7 april 1896 – 25 januari 1971).
Engelse kinderarts en psychoanalyticus die vooral invloedrijk was op het gebied van de objectrelatietheorie en de ontwikkelingspsychologie. Hij was een vooraanstaand lid van de British Independent Group van de British Psychoanalytical Society, tweemaal voorzitter van de British Psychoanalytical Society (1956-1959 en 1965-1968) en een nauwe medewerker van de Britse schrijfster en psychoanalytica Marion Milner.

Winnicott is vooral bekend om zijn ideeën over het ware zelf en het valse zelf, de ‘goed genoeg’ ouder. Samen met zijn tweede vrouw Clare, misschien wel zijn belangrijkste professionele medewerker, werkte hij met het begrip ’transitional object’. Hij schreef verschillende boeken, waaronder Playing and Reality, en meer dan 200 artikelen.

Donald Woods Winnicott. Foto: wikipedia.org

 

In de natuur vindt een kind vrijheid, fantasie en privacy: een plek ver weg van de volwassen wereld, een afgezonderde rust.

Foto: Freepik AI. Betekenis: Hier wordt benadrukt dat een kind, om gezond op te groeien, een eigen psychologisch domein nodig heeft dat vrij is van volwassen bemoeienis. Het is een plek van vrijheid, fantasie en privacy, waar het kind zichzelf kan zijn en de fundamenten van zijn identiteit en creativiteit kan leggen. De “natuur” staat hier symbool voor die essentiële, persoonlijke speelruimte. Oorsprong: Uit de boeken van de Britse kinderarts en psychoanalyticus Donald Woods over het “transitional object” (het overgangsobject, zoals een knuffel of dekentje) en de “transitional space” (de overgangsruimte). De spreuk wordt vaak toegeschrven aan andere auteurs.

 

 

 

 

 

 

Door Pieter

Mensenmens, zoon, echtgenoot, vader, opa. Spiritueel, echter niet religieus. Ik hou van golf, wandelen, lezen en de natuur in veel opzichten. Onderzoeker, nieuwsgierig, geen fan van de mainstream media (MSM).

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *