(Quain Devrouze, 22 september 1907 – Le Mesnil-Saint-Denis, 20 februari 2003).
Frans romancier, essayist en filosoof.Blanchot wordt op 22 september 1907 geboren in Quain (Saône-et-Loire), waar hij opgroeit in een welgestelde katholieke familie en hij van degelijk onderwijs kan profiteren. Na zijn baccalauréat, dat hij op zijn zestiende behaalt, is Blanchot vastbesloten filosofie en Duits te gaan studeren in Straatsburg. Echter, ten gevolge van een medische fout bij een operatie aan zijn buik, moet hij een jaar wachten voordat hij zijn studie voort kan zetten. Zijn bloed is aangetast, waardoor hij altijd ziekelijk zal zijn: hij lijdt aan chronische benauwdheid, griep, tuberculose, zenuwaandoeningen, pleuritis, duizelingen en verstikkingen. Deze slechte gezondheid zal hij zijn leven lang beschouwen als een oponthoud van de dood, waarmee hij voortdurend geconfronteerd wordt. Ondanks zijn slechte gezondheid wordt hij 95. Als overlevende van zijn eigen leven wijdt Blanchot zich aan het schrijven – “Schrijven om niet te hoeven sterven”, zo zou Michel Foucault het later verwoorden in een essay over Blanchot.
Foto quotir.com
We moeten alles zeggen. De eerste vorm van vrijheid is alles zeggen.
Afbeelding: Peter van Geest AI. Betekenis 🗣️: De kern van dit gezegde ligt in het benadrukken van de absolute noodzaak van vrije expressie. Het stelt dat: Alles gezegd moet kunnen worden: Er mogen geen taboes of verboden onderwerpen zijn als het gaat om meningsuiting. Dit impliceert een open dialoog waar alle gedachten, ideeën, kritiek en zelfs controversiële standpunten welkom zijn. Vrijheid van spreken is fundamenteel: Het is niet zomaar één van de vrijheden, maar “de eerste” of de meest essentiële. Zonder de vrijheid om je uit te drukken, zijn andere vrijheden (zoals van gedachte, vergadering, etc.) beperkt of zelfs zinloos. Het is de basis waarop een open samenleving rust. Invloed op waarheid en vooruitgang: Alleen wanneer alles gezegd kan worden, kan de waarheid naar boven komen, kunnen misstanden worden aangekaart en kan een samenleving zich ontwikkelen en verbeteren. Oorsprong en Auteur:Maurice Blanchot ✒️. Maurice Blanchot (1907-2003) was een invloedrijke Franse literair theoreticus, filosoof en schrijver. Zijn werk bewoog zich vaak op het snijvlak van literatuur, filosofie en politiek, en hij was een belangrijke figuur in het postmodernisme. De specifieke formulering die je noemt, komt uit zijn essay “La Littérature et le Droit à la Mort” (Literatuur en het recht op de dood) uit 1948. In dit essay onderzoekt Blanchot de relatie tussen taal, literatuur en het menselijk bestaan, en raakt hij aan fundamentele vragen over vrijheid en uitdrukking. De context waarin hij deze uitspraak doet, benadrukt de radicale en soms gevaarlijke aard van de literatuur en het schrijven, dat geen grenzen kent en zelfs de dood niet schuwt in zijn zoektocht naar absolute expressie. Hij pleit voor een totale vrijheid van spreken, zelfs als dat pijnlijk of confronterend is. Kortom, het is een krachtige uitspraak die het belang van onbeperkte expressie in het hart van de menselijke vrijheid plaatst, en die perfect past bij het gedachtegoed van een denker als Maurice Blanchot.
Door Pieter
Mensenmens, zoon, echtgenoot, vader, opa.
Spiritueel, echter niet religieus.
Ik hou van golf, wandelen, lezen en de natuur in veel opzichten.
Onderzoeker, nieuwsgierig, geen fan van de mainstream media (MSM).
