(1921–2012) Prominente Iraanse maatschappelijk werkster en pleitbezorger voor vrouwen- en kinderrechten. Ze wordt algemeen beschouwd als de “moeder van het maatschappelijk werk in Iran”. Geboren: 1921 in Shiraz, Iran. Overleden: 2012 in Los Angeles VS.
Ze introduceerde moderne methoden voor maatschappelijk werk in Iran en richtte de eerste school voor maatschappelijk werk in het land op.
Sattareh Farman Farmalan. Foto: ILF Media.
April versplintert als een ijspaleis.
Foto- Omri D. Cohen. Betekenis 🌸 ❄️: “April shatters like an ice palace” is een poëtische metafoor voor de plotselinge, kwetsbare schoonheid van de lente in Teheran — een seizoen dat snel voorbijgaat, net als de ijskristallen van een paleis dat in de zon smelt. Het symboliseert ook verandering, hoop en vergankelijkheid — thema’s die centraal staan in Farman Farmaian’s leven: de bloei van haar jeugd, de val van het oude Iran, en de onzekerheid van de revolutie. De passage is niet politiek of filosofisch, maar persoonlijk en sensorisch — ze beschrijft hoe de natuur haar emoties weerspiegelt. Auteur:Sattareh Farman Farmaian.Boek: “Daughter of Persia.” (1992). Ze gebruikt deze metafoor om de plotselinge en dramatische klimaatverandering in haar thuisland te beschrijven. De winter is er streng, maar als de lente komt, komt deze niet langzaam. De hitte van de zon breekt de koude wintertijd op een manier die aanvoelt als het spectaculaire instorten van een constructie van ijs. Het markeert een gewelddadig, onomkeerbaar einde van het ene seizoen en het begin van een heel ander seizoen. 📖 Originele passage (Engels): “April shatters like an ice palace. One moment the air is crisp and clear, the next it is thick with the scent of jasmine and the sound of birdsong. The city awakens, trembling with life. It is a season of hope — fragile, fleeting, and achingly beautiful. I remember standing on the balcony of our house in Tehran, watching the sun melt the last of the snow on the Alborz Mountains. It was then I understood: beauty is not meant to last. It is meant to be felt — deeply, urgently — before it vanishes.”Bron: Chapter 3 — “The Garden of Memory,” p. 47 — uitgave 1992, Simon & Schuster.
Door Pieter
Mensenmens, zoon, echtgenoot, vader, opa.
Spiritueel, echter niet religieus.
Ik hou van golf, wandelen, lezen en de natuur in veel opzichten.
Onderzoeker, nieuwsgierig, geen fan van de mainstream media (MSM).
