Boris Leonidovitsj Pasternak:
(Moskou, 10 februari [O.S. 29 januari] 1890 – Peredelkino, 30 mei 1960).
Russisch dichter, schrijver en componist die in 1958 de Nobelprijs voor Literatuur kreeg toegekend.
Februari, neem inkt en huil. Schrijf februari terwijl je huilt, terwijl de zwarte lente diep door de smeltende sneeuw heen brandt.
Auteur 👤: Boris Pasternak was een Russische dichter en romanschrijver, later wereldwijd bekend door Doctor Zjivago (Nobelprijs Literatuur, 1958). Dit citaat komt uit zijn vroege, modernistische poëzieperiode. Oorsprong en publicatie 🗓️: Originele incipit (Russisch): “Февраль. Достать чернил и плакать!” Datering: doorgaans toegeschreven aan 1912.
Eerste bundelopname: “Поверх барьеров” (Over de barrières), 1917. Betekenis en beelden 🔍: “Neem inkt en huil”: een paradoxale, intense oproep tot scheppen—alsof ware poëzie ontstaat uit emotionele overdaad (snikken, “navzryd” = luid snikkend). 😢✍️ “Zwarte lente”: geen idyllisch groen, maar de grauwe, met roet doortrokken dooi van de stad—modder, slijk en smeltwater. De lente is er al, maar nog “zwart”, ruw en onzuiver. 🌑🌧️ “Branden door de smeltende sneeuw”: een krachtige metafoor voor de onderhuidse energie van vernieuwing en inspiratie die door de laatste resten winter heen breekt. ❄️🔥 Kernidee: het creatieve moment ligt juist in de overgang—de onrustige, lawaaierige slem- en dooiperiode van februari, waar pijn en belofte samenkomen. Stijl en context ✨ : Vroege Pasternak: energieke beelden, onverwachte metaforen, klankrijkdom en ritme (bv. het ‘grommen’/‘donderen’ van slijk in het Russisch). Modernistische inslag met futuristische trekjes: beweging, zintuiglijke botsingen (kou vs. branden), en een nadruk op de eruptieve kracht van taal. Dit citaat wordt aan Boris Pasternak toegeschreven; het is de beroemde opening en gedachtegang uit zijn gedicht “Februari”.
Het was zo’n augustusnacht waarop het hart zijn eigen gewicht voelt.
