William Shakespeare:
(Stratford-upon-Avon, ± 23 april OS 1564, gedoopt 26 april 1564 – aldaar, 23 april 1616) Engelse toneelschrijver, dichter en acteur.

Waar moeten we over praten als we zo oud zijn als jij? Wanneer zullen we de regen en de wind horen kloppen in de donkere decembermaand? Hoe zullen we in deze knellende grot de ijskoude uren bespreken?

Laat met vrolijkheid en gelach oude rimpels komen.

Wat leek mijn afwezigheid op een winter. Van jou, het plezier van het voorbijgaande jaar. Welke bevriezingen heb ik gevoeld, welke donkere dagen heb ik gezien? Wat een kale decembermaand overal.

Als muziek het voedsel van de liefde is, speel dan verder.

Het verloop van ware liefde verliep nooit soepel.

Ruwe winden doen de lieve knoppen van mei schudden, en de zomerpacht heeft een te korte datum.

O, Hoeveel schoner schijnt de schoonheid ons, als zij ’t bevallig sieraad draagt der waarheid!

De waarheid heeft een gerust hart.

Liefde is geen liefde als ze verandert wanneer de omstandigheden veranderen.

April heeft in alles een geest van jeugd gelegd.

Door die gracieuze tooi die waarheid geeft, lijkt schoonheid nog veel mooier.

Alle dingen worden met meer hartstocht nagejaagd dan genoten.

Niets is goed of slecht, maar denken maakt het zo.

O, terwijl je leeft, vertel de waarheid en beschaam de duivel!

Geen dompig kerkerhol, noch ijz’ren keet’nen, kan ooit de kracht der geest in boeien slaan.

Ik zou niet erg gelukkig zijn, als ik kon zeggen hoe gelukkig ik ben.

Geen enkele erfenis is zo rijk als eerlijkheid.

Wij zijn van dezelfde stof als dromen; en ons kleine leven wordt door een slaap afgerond.

Vriendschap, niet door wijsheid aangeknoopt, wordt door dwaasheid gemakkelijk ontbonden.

Er zijn meer dingen in de hemel en de aarde, Horatio, dan waar je in je filosofie van droomt.

Twijfel dat de sterren vuur zijn, twijfel dat de zon beweegt, twijfel of de waarheid liegt, maar nooit dat ‘k u bemin.

De hel is leeg en al de duivels zijn hier.

Waarheid is waarheid Tot het einde van de afrekening.

Het is waar, ik praat over dromen, die de kinderen zijn van een lui brein, voortgekomen uit niets anders dan ijdele fantasie, die zo ijl van substantie is als de lucht en wisselvalliger dan de wind.

Als we trouw zijn aan onszelf, kunnen we tegen niemand vals zijn.

Narcissen die komen voordat de zwaluw durft, en de winden van maart met schoonheid ontvangen.

Pas op voor de idus van maart.

Aan vriendschap heb je iets in alle andere zaken dan politiek en liefde.

Wees geduldig, want de wereld is groot en wijd.

De hele wereld is een toneel, en alle mannen en vrouwen slechts spelers: ze hebben hun uitgangen en hun ingangen; en één man in zijn tijd speelt vele rollen, zijn daden zijn zeven eeuwen.

Verspil je liefde niet aan iemand die er geen waarde aan hecht.

Wat zegt een naam? Dat wat wij een roos noemen, zou met een andere naam even zoet ruiken.

Mannen zijn april als ze het hof maken, december als ze trouwen. Maagden zijn mei als ze maagd zijn, maar de lucht verandert als ze echtgenotes zijn.

Zo levendig als de maand mei en zo schitterend als de zon in de zomer.

Je zou zo mager zijn dat het geweld van januari je weg zou blazen.

Het is gemakkelijk voor iemand om grapjes te maken over littekens als ze nog nooit zijn verwond.

Houd van me of haat me, beide zijn in mijn voordeel. Als je van me houdt, zal ik altijd in je hart zijn. Als je me haat, zal ik altijd in je gedachten zijn.

Dit is de plaag van onze tijd: De gek leidt de blinden.

Gezegend is het seizoen waarin de hele wereld betrokken raakt bij een samenzwering van liefde.

Samenzwering van liefde: Dit suggereert dat de natuur en de wereld om ons heen bijdragen aan het bevorderen van liefde, alsof ze samenwerken om mensen dichter bij elkaar te brengen. Oorsprong: Culturele context: Dit soort uitspraken komt vaak voor in literatuur en poëzie, vooral in romantische en seizoensgebonden thema’s. Symboliek: De natuur en de verschillende seizoenen worden vaak gebruikt als metaforen voor menselijke emoties en relaties. Auteur: William Shakespeare: Dit gezegde is een parafrase van een citaat van William Shakespeare, specifiek uit zijn toneelstuk “A Midsummer Night’s Dream“. In dit werk verkent Shakespeare de thema’s van liefde, magie en de invloed van de natuur. Soms ook toegeschreven aan Hamilton Wright Mabie (1846-1916), een Amerikaanse essayist, criticus en redacteur. Mabie kan geïnspireerd zijn door de thema’s die Shakespeare in zijn werken verkent, en zijn eigen formuleringen kunnen als een moderne of alternatieve interpretatie van die ideeën worden gezien. Conclusie: Dit gezegde benadrukt de krachtige invloed van de seizoenen op menselijke emoties, vooral liefde, en wordt vaak geassocieerd met de poëtische en romantische stijl van Shakespeare.